உறுதுயர் அலமரல் ! Navarathri Golu - Cow-calf bonding !

 

Today is Aippaisi 1 – 7^th day of Navarathiri Uthsavam at Thiruvallikkeni.  உறுதுயர் அலமரல்  - என்றால் என்ன என்று தெரியுமா ?? Navrathiri is the time for ‘bommai golu’ at homes. At Thiruvallikkeni – display of dolls at Geethacharyan house, 7 South Mada Street, Triplicane, Chennai 600005 [by Dr Bhooma Venkatakrishnan] is famous for its beauty, traditional values and .. .. samprathayic concepts.

There is bonding between the mother and the new-born.  Almost every animal take special care  in nurturing their new borns,  yet, not every animal species develops the same kind of maternal attachment. Mammals generally provide milk and varying degrees of parental care, whereas many reptiles and other animals rely more on eggs, instinctive behaviour and the young's own survival abilities.

The bond between a cow and its calf is indeed remarkable. A mother cow may lick her newborn for a long time, call out when it is separated from her, recognise its calls, and become restless when she cannot find it. There is a biological explanation for this attachment, but there is also something deeply moving about the way it expresses itself. What makes the cow–calf relationship especially noticeable is the combination of maternal behaviour, vocal communication, nursing, and the way we humans observe and relate to cows.

Yes, there is scientific evidence that cows can recognise their own calves and calves can recognise their own mothers.  There has been a strong notion  that a cow can invariably identify her calf among hundreds, and that the calf will always run straight to its biological mother!

Mullaippattu is one of the Ten Idylls (பத்துப்பாட்டு) of Sangam literature.  Here is one from it.

சிறுதாம்பு தொடுத்த பசலைக் கன்றின்

உறுதுயர் அலமரல் நோக்கி ஆய்மகள்

நடுங்குசுவல் அசைத்த கையள் கைய

கொடுங்கோல் கோவலர் பின்நின்று உய்த்தர

இன்னே வருகுவர் தாயர் என்போள்.

 

A young calf, tied with a small rope, is suffering and restlessly yearning for its mother. Seeing its distress, a cowherd girl comforts it, assuring it that its mother will return shortly, following the cowherds who drive the cattle home.

The striking expression is “உறுதுயர் அலமரல்” — the calf's intense distress and restless agitation. Here the verse is not describing a dramatic reunion. The calf's distress at being away from its mother is enough to convey the attachment.  There is also a lovely human parallel: in the same passage, an older woman uses the reassuring words spoken to the calf as an auspicious sign to comfort a woman who is anxiously awaiting her absent beloved. 

ஆய்மகள் பச்சைக் கன்றுக்குட்டியைச் சிறிய தாம்புக் கயிற்றிலே தொடுத்து வைத்திருந்தாள். அது தாய்ப்பசுவை எண்ணித் தவித்துக்கொண்டிருந்தது. அந்தக் கன்றின் கழுத்தை அந்த ஆய்மகள் தன் கக்கத்திலே அணைத்துக்கொண்டு அதனைத் தேற்றும் சொற்களைப் பேசினாள். “கையில் வளைகோல் வைத்திருக்கும் கோவலர் பின்னிருந்து ஓட்டிக்கொண்டு வர உன் தாயர் (தாய்ப்பசு) இன்னே (இப்பொழுதே) வந்துவிடுவர்” என்றாள். [இந்த நல்ல சொற்கள் விரிச்சி கேட்டுக்கொண்டிருந்த பெண்களின் காதில் விழுந்தது. இதுவே அவர்கள் கேட்ட வரிச்சி]

பாடியவர்:- காவிரிப்பூம்பட்டினத்துப் பொன்வணிகனார் மகனார் நப்பூதனார்

பாடப்பட்டவன்:- தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன்

திணை:- முல்லைத்திணை

பாவகை:- அகவல்பா (ஆசிரியப்பா)

மொத்த அடிகள்:- 103

சங்கத் தமிழ் இலக்கியத்தில் பத்துப்பாட்டு என அழைக்கப்படும் தொகுதியின் ஒரு பகுதியே முல்லைப் பாட்டு. இத் தொகுதியுள் அடங்கியுள்ள நூல்களுள் மிகவும் சிறியது இதுவே. 103 அடிகளைக்கொண்ட ஆசிரியப்பா வகையில் இயற்றப்பட்டது.

At Geethacharyan house – this special painting on vitreous glassy  material  of ‘Calf drinking milk, while Cow showing deep affection and licking’ appears exceptionally grand and beautiful. Here is a close-up of the same and a photo of part of the grand bommai golu.

Regards – S Sampathkumar

18.10.2026