Search This Blog

Friday, August 5, 2011

the sordid tale of an International - Indian Captain of Tennikoit Team is a daily wage earner

In India many sports are played – they include the most popular Cricket, Chess, Tennis, Hockey, Football, Handball, Volleyball, Squash, Badminton, Table tennis, handball, kabbadi, ko ko, boxing, billiards, snooker, bridge and more…….  Field Hockey is the Official National Sport in India.  India perhaps rules the Cricket World – more so after the successful staging of the Indian Premier League.

There is lot of money in many of the Sports association and most State Units are administered by powerful politicians and influential industrialists.  The 1982 Asian Games in New Delhi created many a infrastructure for the sports.  Sports and games are part of the International Sporting agenda and even where Indians fail to win medals, a large contingent of officials and administrators accompany the participants. There is money to take care of everybody !

There is the  Ministry of Youth Affairs and Sports, a branch of the Government of India, which administers Department of youth affairs and Department of Sports in India.   The Ministry was set up as the Department of Sports at the time of organisation of 1982 Asian Games New Delhi. Its name was changed to the Department of Youth Affairs & Sports during celebration of the International Youth Year, 1985. It became a Ministry on the 27 May 2000. The Current Sports and Youth Affairs minister is Mr Ajay Maken who was appointed in November 2010, right after the conclusion of Commonwealth Games in Delhi.

Our Sept. 2010 issue of Bliss featured an article on Indian participation at  Koblenz, Germany.  It was the game of Tennikoit and SYMA member Ravi Srinivasan was the Chef de Mission for the Indian contingent in the 2nd World Tenniquoits Championship held from 31st July to 6th Aug 2010. 8 countries participated. Indian Team won the Bronze medal finishing third. 

Cricket is religion to Indians – there is so much of money and fame for those involved with the game.  The IPL extravaganza has taken it to newer heights and this is a time when players over the World prefer playing in the IPL more than donning their National colours.  There have been instances where players have revealed their injuries only after competing in IPL and some had even preferred to stay from National representation after IPL.

Most sports in India lack proper sponsorship and Associations running these have little or no money even for conduct of their regular affairs and for sponsoring the trips of players for the games.  One such appalling case is that of a Tennilkoit captain.  His sordid tale as reported in Dinamalar of date is reproduced in the end of this article and here is the link also :  Tennikoit Indian Captain

Tennikoit is an outdoor game which has its initiation in India in the early 1960s. Some say that its origin can be traced to the ‘deck tennis’ played on the sports deck of Ocean liners.    Decades later, it is an International game now with nearly 20 countries competing for the top spot.   Despite this, it has remained obscure and has faced extinction at some points.  This game is very famous in southern part of India, especially Tamilnadu in schools and colleges.

Generally, it is played with 2 [singles] as also doubles – the object that is thrown is a circular ring made of rubber.  There would be a net across as a barrier.  It resembles a badminton court and players try to score 21 points; the games are of 3 sets.   It can be played indoors as well as outdoors; on any surface of red sand, clay and cement.  It is the agility and catching skills of the players that matter most.

The game starts with a service, served diagonally to the other player – each player takes 5 services in a row, regardless of the point being won or lost.

In the First World championships conducted in India in 2006 players from Germany, South Africa,  Bangladesh,  Pakistan,  Brazil  and India  participated. The second one was conducted in Germany in 2010.

Narayana Surya is passionate about this game, playing this game for more than 20 years with distinction.  He discontinued studies but continued playing the game.  From 2000, he has represented the State of Tamilnadu, being part of the Gold medal winning team. In the First World Championship, he was part of the Bronze winning Indian team.  He captained India in the recent championship in 2010 and won Bronze again. 

The website of Tamilnadu Tennikoit Association proudly mentions the names of Narayana Suriya and Rathipriya as achievers but do you know what is their plight and how well they are cared ?    An International Captain – can you imagine – he is a daily wage earner  working in a tannery in Vaniampadi, earning around a measly Rs.140/- per day, struggling to make his ends meet.   His wife Rathipriya is also reported to be a tennekoit player representing India in South Asian games.  They are requesting a Govt. job and better treatment for the game.

It is time the cash rich Sports Federations or the Government did something for them.  Does the Ministry of Sports ever care to take of the sportspersons or atleast the Sports ?  When sportsmen suffer in chill penury, where is the need for International trips of officials and other administrators.  Will the authorities care to answer ????

Regards – S. Sampathkumar

Dinamalar of date – Chennai edition 5th Aug 2011.

வளைபந்து இந்திய அணி கேப்டன்
கூலி வேலை பார்க்கும் அவலம்

வளைபந்து விளையாட்டுக்கான இந்திய அணியின் கேப்டன்; உலகக் கோப்பை போட்டியில், நாட்டுக்காக விளையாடி வெண்கலப் பதக்கம் பெற்றுத் தந்தவர்; இன்று தோல் நிறுவனத்தில் தினக்கூலியாக வேலை பார்க்கும் அவல நிலைக்கு தள்ளப்பட்டுள்ளார்.
வாணியம்பாடி அருகில் உள்ள வளையாம்பட்டு கிராமத்தை சேர்ந்தவர் கோபால். இவரது மனைவி பத்மா. இவர்களது மகன் நாராயணசூர்யா, 33. இவருக்கு பள்ளிப் பருவத்தில் இருந்து வளைபந்து விளையாட்டில் ஆர்வம் அதிகம். கடந்த 1990ம் ஆண்டில் இருந்து விளையாடி வருகிறார். எட்டாம் வகுப்பு வரை படித்த சூர்யா குடும்ப வறுமை காரணமாக, தனது கல்வியை கடந்த 93ம் ஆண்டில் நிறுத்திவிட்டார்.
அதே ஆண்டு, வளைபந்து விளையாட்டில் சப்-ஜூனியர் பிரிவில், தேசிய அளவில் தங்க மெடல் பெற்றார். கடந்த 97ம் ஆண்டு முதல் சீனியர் பிரிவிற்காக, விளையாட துவங்கினார். 2000ம் ஆண்டு முதல் 2007ம் ஆண்டுவரை, தமிழக அணிக்காக தங்க மெடல் பெற்று கொடுத்துள்ளார். 2006ம் ஆண்டு இந்தியாவில் நடந்த உலகக்கோப்பை போட்டியில், பங்கேற்று வெண்கலப் பதக்கம் பெற்றார். பிறகு இந்திய அணியில் கேப்டன் பதவியை ஏற்றார். கடந்தாண்டு ஜெர்மனியில் நடந்த உலகக்கோப்பை போட்டியில், இந்திய அணி கேப்டன் என்ற பொறுப்புடன் விளையாடி வெண்கலப் பதக்கம் பெற்றார். தற்போதும் இந்திய அணி கேப்டனாக திகழ்கிறார். உலகக்கோப்பை போட்டியில் வெண்கலப் பதக்கம் பெற்றதற்காக, மத்திய அரசு மற்றும் மாநில அரசின் சார்பில், இவருக்கு எந்த அங்கீகாரமும் இதுவரை கிடைக்கவில்லை. வறுமையில் வாடும் சூர்யா, தனது குடும்பத்தை நடத்த, வாணியம்பாடியில் உள்ள ஒரு தனியார் தோல் தொழிற்சாலையில் 140 ரூபாய்க்கு தினக்கூலி வேலை பார்த்து வருகிறார்.
அவர் கூறியதாவது: குடும்ப வறுமை சூழ்நிலை காரணமாக நான் எட்டாம் வகுப்போடு படிப்பை நிறுத்திவிட்டு, தினக்கூலிக்கு வேலை பார்த்து வருகிறேன். சிறு வயது முதல் வளைபந்து விளையாடுவதில், எனக்கு ஆர்வம் இருந்தது. கடந்த 93ம் ஆண்டு முதல் மாவட்ட, மாநில, தேசிய அளவிலான போட்டிகளில் பங்கேற்று பல பதக்கங்களை பெற்றுள்ளேன். இரண்டு முறை உலகளவிலான போட்டிகளிலும் பங்கேற்று வெண்கலப் பதக்கம் பெற்றுள்ளேன். தற்போது, இந்திய அணியின் கேப்டனாகவும் உள்ளேன். இந்த விளையாட்டிற்கு கல்விதுறையில் அங்கீகாரம் அளிக்கப்பட்டிருந்தாலும், கிரிக்கெட், டென்னிஸ் போல மதிப்பு கிடைக்கவில்லை. இவ்வாறு நாராயணசூர்யா கூறினார்.

அங்கீகாரம் கிடைக்குமா? : வெளிநாடுகளில் நடக்கும் போட்டிகளில் விளையாட, பலரிடம் கையேந்தி ஸ்பான்சர் வாங்கி விளையாட வேண்டிய நிலையில்தான் தற்போதும் இவர் உள்ளார். பல பதக்கங்களை இவர் பெற்றாலும், அதற்கு உரிய அங்கீகாரம் கிடைக்கவில்லை. மெடல்களும், பதக்கங்களும், சான்றிதழ்களுமே கிடைத்துள்ளன.

நாராயணசூர்யா கூறியதாவது: உலக கோப்பை போட்டியில் பங்கேற்று வெண்கலப் பதக்கம் பெற்றுள்ளேன். அதற்கு பத்து லட்சம் ரூபாய் அரசு சார்பில் அளிப்பதாக கூறினர். வளைபந்து சங்கத்தின் மூலம், அதற்காக விண்ணப்பித்துள்ளேன். ஆனால், இதுவரை கிடைக்கவில்லை. இந்த வளைபந்து விளையாட்டில் உலகளவில் பெருமை தேடிக்கொடுத்தாலும் இன்றளவில் நான் வறுமையில் வாடி வருகிறேன். எனவே, புதியதாக பொறுப்பேற்றுள்ள அரசு எனக்கும், இந்த விளையாட்டிற்கும் உரிய அங்கீகாரம் தரவேண்டும். மேலும், எனக்கு அரசு பணி கிடைக்கவும் வழிவகை செய்ய வேண்டும். இவ்வாறு நாராயணசூர்யா கூறுகிறார்.
நாராயணசூர்யாவின் மனைவி ரதிபிரியாவும் வளைபந்து வீராங்கனைதான். அவரும் தேசிய அளவிலான, தெற்காசிய போட்டிகளில் விளையாடி வருகிறார். எனவே, வளை பந்து விளையாட்டு இந்திய அணியின் கவுரவம் காப்பாற்றப்பட வேண்டும். இது குறித்து தமிழக அரசு உரிய நடவடிக்கை எடுக்குமா?

1 comment:

  1. Thanks for highlighting the plight of sport players other than cricketers. Its not for fame or money that hundreds of narayana suriyas' play, but only for the real love for the games.

    Incidentally Mr. Ravi, who i believe is a member of SYMA, has been promoting the game of Tennikoit and is also holding a top position in the Association for long. B.Mahesh of RBI was also involved in administration of this game.